بر اساس این گزارش، دکتر ابراهیم صالحی عمران سرپرست دانشگاه مازندران در آیین افتتاح این کنفرانس ملی، اساسیترین کارکرد این همایشها را برقراری ارتباط علمی دقیق میان اساتید و دانشجویان عنوان کرد و افزود: هدف عمده برگزاری این برنامهها در محیطهای دانشگاهی این است که دانشجویان را درگیر مباحث علمی کنیم و امیدوارم که در آینده، این دانشجویان هم در نقش استاد و مسوول به این روند ادامه دهند.
دکتر صالحی عمران با تاکید بر اینکه اصل رشد و توسعه یک کشور به مسایل مختلفی وابسته است، اظهار داشت: به روایت همه کسانی که در حوزه رشد و توسعه فعالیت میکنند، مهمترین شاخص پیشرفت اجتماعی کشور، منبع نیروی انسانی آن است که با شایستگیهایی که در این منبع وجود دارد، به ارتقا و توسعه کشور کمک شایانی خواهد کرد.
سرپرست دانشگاه مازندران با اشاره به اینکه آنچه برای توسعه مدیریت منابع انسانی پایدار مهم بوده و اساس نهادهای آموزشی نیز بهشمار میرود، ریشههای شکلگیری دانش و تربیت و آموزش مهارت در دورانی است که در نهاد عمومی آموزش گذرانده میشود و ما به راحتی از کنار آن عبور میکنیم. حتی نهادهای آموزش غیررسمی که در جامعه وجود دارند نیز در توسعه منابع مدیریت منابع انسانی موثرند و به همین دلیل، نهادهای آموزشی بهویژه دانشگاههایی که مباحث مدیریتی را بهعنوان یک رشته تخصصی پیگیری میکنند، در شکلگیری نهادهای مدرن مدنی و ساختار یک دولت بسیار مهم است. رییس انجمن آموزش عالی ایران با اشاره به اقدامات انجامشده در حوزه توسعه منابع انسانی در دوران بعد از انقلاب و بهخصوص پس از جنگ، رشد و گسترش سیستمهای آموزش عالی در این دوران را مثبت ارزیابی کرد و تصریح کرد: یکی از مهمترین موضوعات در دوران بعد از جنگ، بحث بازسازی کشور و ترمیم اساسی توسعه منابع انسانی بود که رشد دانشگاه بهعنوان مهمترین رکن این رخداد، ملموس و غیر قابل انکار است.
دکتر صالحی عمران با اشاره به تاریخچه و هدف تاسیس دانشگاه در ایران که بر مبنای تشکیل دولت و نیروی انسانی متخصص در حوزههای مختلف کشور شکل گرفت، به بررسی روند رو به رشد آن در حدود یک قرن گذشته پرداخت و خاطرنشان کرد: نیاز به اصلاحات در تربیت منابع انسانی بهویژه در سالهای اخیر، بسیار مورد توجه صاحبنظران این عرصه قرار گرفت و تیغ تند انتقادات را متوجه سیستمهای آموزشی و آنچه که در حوزه توسعه منابع انسانی میگذرد، کرد. اینکه ما در بهرهوری منابع انسانی و گسیل فارغالتحصیلان کارآمد به جامعه و کنترل موضوع اشتغال و بیکاری فارغالتحصیلان و همچنین مهاجرت نخبگان و فرار مغزها، تا چه میزان موفق عمل کردیم.
